جعفر شهرى باف

106

طهران قديم ( فارسى )

كوبيده كمى دارچين پاشيده سر سفره ببرند . آب آن را نان تريد كرده با پياز يا ماست ، يا ترشى ميخورند و گوشتش را بعد از آن با نان صرف ميكنند . نان آن را بهتر است همه را خرد كرده يك جا در آبگوشت بريزند ، اما مواظب باشند به قول قديمىها ( خفه ) يعنى نانش زياد و خشك نشود . گوشت آن نيز هرچه زيادتر كوبيده شود خوشمزه‌تر مىشود . نوع دوم آبگوشت نخود لوبيا : مواد لازم : گوشت سرسينه يا قلوه‌گاه يا گردن و دنبه ، يا ماهيچه و دنبه ، نخود و لوبيا مرمرى ( سفيد ) پياز ، سيب‌زمينى ، فلفل زردچوبه ، ادويه ، نمك ، دارچين . دستور طبخ : « اگر اين آبگوشت را در ديزى بار كنند خيلى خوش‌خوراك‌تر مىشود » پس ديزى يا قابلمه را آب ريخته روى آتش گذارند و آبش كه جوش آمد گوشت شسته را در آن ريخته درش را بگذارند ، چند دقيقه بعد درش را كه بردارند كف و سياهىهائى روى آب و اطراف ديزى و قابلمه جمع مىشود كه آن را با قاشق گرفته دور بريزند و چندان ادامه دهند تا آب آن صاف بشود ، سپس نخود و لوبيايش را كه پاك كرده شسته‌اند ريخته ، يكى دو پياز پوست كنده را چهارپاره كرده بيندازند و درش را گذاشته آتشش را ملايمتر كرده چهار پنج ساعت آن را به حال ته‌جوش گذارند ، اگر آبش كم شد بهتر است آب‌جوش بريزند ، يك ساعت به‌برداشتن ادويه فلفل و زردچوبه و نمك و سيب‌زمينىاش را ريخته باز به حال خود گذارند . « سيب‌زمينى اين آبگوشت را معمولا با پوست ميريزند كه موقع كوبيدن گوشتش پوست آن را ميكنند . » ولى دقت شود كه سيب‌زمينى را شسته تميز كرده باشند . بقيه‌اش از كشيدن و كوبيدن و نوش‌جان كردن مانند آبگوشت نوع اول مىباشد . اين آبگوشت را با ترشى ، ماست ، سبزى يا پياز ميخورند . چاى داغ تازه‌دم پشت اين آبگوشت را فراموش نفرمايند .